80 | GR5 Onville - Prény

Naar 'terug starten' had ik serieus uitgekeken,... maar ons pleegzorgavontuur duurde langer dan vooropgesteld en blijkt later, mede daardoor, ook enorm verdrietig uit te draaien...

Anyway ik vond in het voorjaar nog wat ruimte om alvast een aantal dagen in te lopen richting definitieve 'start voor de rest van de GR5' / poging 2. 't Deedeugd en 't was effenaf prachtig zo in de lente! Maar dat de conditie naar den dieperik was, had ik niet ingecalculeerd. Ik had thans stevig en veel getraind tussen de laatste etappe en nieuwjaar... Gebrek aan consistentie lapt mij telkens opnieuw hetzelfde getackle.

Los daarvan, als je het landschap leest: bij de splitsing links een versperring, rechts een bareel. Helder en duidelijk, hier houdt het al op.

Het was thans vooral de draining mental load. Al na de eerste dag bleek ik niet voor of achteruit te willen kunnen en ik belandde in m'n uppie met m'n billen bloot ergens in de regio op een nudistencamping en vond dat zelf heel grappig omdat ik dàt nooit eerder had gedaan. Het nog ijskoude zwembad, de lieflijke madeliefjes, de geur van gras en de naakte tuinmannen met bottinnen, kruiwagens en schup, relativeerde efkes alle shizzle in mijn hoofd. Slapen en schrijven en met een glimlach terug naar huis.

Sterke bomen geven toch nog altijd de beste schaduw. Motherhoodstrategy.