80 | GR 5 Onville - Prény

Naar 'terug starten' had ik serieus uitgekeken,... maar ons pleegzorgavontuur duurde langer dan vooropgesteld en blijkt later, mede daardoor, ook enorm verdrietig uit te draaien...

Anyway ik vond in het voorjaar nog wat ruimte om alvast een aantal dagen in te lopen richting definitieve 'start voor de rest van de GR5' / poging 2. 't Deedeugd en 't was effenaf prachtig zo in de lente! Maar dat de conditie foutu was, had ik niet ingecalculeerd. Was thans stevig en veel gaan trainen tussen de laatste etappe en nieuwjaar... Gebrek aan consistentie lapt mij telkens opnieuw hetzelfde getackle. Of wacht, life came by also...

Los daarvan, als je het landschap leest: bij de splitsing links een versperring, rechts een bareel. Helder en duidelijk, hier houdt het al op.

Het was thans vooral the draining mental load. Al na de eerste dag bleek ik niet voor of achteruit te willen kunnen en ik belandde in m'n uppie ergens in de regio  met m'n billen bloot  op een nudistencamping en vond dat zelf heel grappig omdat ik dàt nooit eerder had gedaan. Het nog ijskoude zwembad, de lieflijke madeliefjes, de geur van versgemaaid gras en de naakte tuinmannen met bottinnen, kruiwagens en schup, relativeerde efkes alle shizzle in mijn hoofd. Slapen en schrijven en met een glimlach en weinig kilometers in de benen terug naar huis.

Sterke bomen geven toch nog altijd de beste schaduw. Motherhoodstrategy.